ssylvia Schreef:
-------------------------------------------------------
> Hoi Anneke,
>
> Vervelend voor je, ik weet hoe pijnlijk het is en
> hoe angstig je jezelf voelt als je dit voor de
> eerste keer meemaakt. Ikzelf dacht de eerste keer
> dat ik daadwerkelijk iets van een hartaanval ofzo
> had.
>
> De werkelijke pijn komt van de aanhechtingen van
> de pezen en spieren die op het borstbeen
> vastzitten en om je longen en naar je schouders
> toelopen. Deze aanhechtingen zijn(door wat voor
> oorzaak dan ook) ontstoken en geven bij iedere in-
> en uitademing een heftige pijn op de borst met
> uitstraling naar de arm en schouders.
>
> Helaas kreeg ik (ook deze keer)te horen dat dit
> een chronische aandoening is en dat je er
> eigenlijk mee moet leren leven. Wel is het zo dat
> ik de ontsteking voel opkomen en dan alvast een
> spierverslapper(ibruprofen 800Mg of Diclofenic
> 100Mg)inneem zodat ik in ieder geval een beetje
> kan slapen. Bij mij geeft het wel verlichting als
> ik hoog op mijn rug ga liggen met mijn linkerarm
> boven mijn hoofd.
>
> Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt,
>
> Vele lieve groetjes ssylvia

sven Schreef:
-------------------------------------------------------
> hallo hier sven wanneer je naar de dokter gaat
> dan krijg je als antwoord dat je daar moet mee
> leren leven met die pijnen maar eerst hebben ze
> mij dan eens binnenste buiten gekeerd om dan met
> de leuke melding te komen omdat ze het toch niet
> wisten dat het het syndroom van tietse was , het
> ergste is dat benauwd gevoel het lijkt wel of je
> gaat een hartaanval gaat krijgen maar weet je wat
> er goed helpt bij mij is een dafalgan van 1 gram
> en savond's myolastan groetjes

Ik heb het syndroom ban Tietze nu ongeveer twee jaar.
Ik heb er gelukkig niet zoveel last van, maar als ik moet NIEZEN,
ga ik enkele seconden tekeer van de pijn! Het zijn maar enkele seconden, net zolang als een niesje duurt. Maar ze kunnen me evengoed een mes in de borst steken of mijn arm op mijn rug omdraaien. Nu hou ik dus al twee jaar dat niezen in. Ik haal dan diep adem, paniekeer een beetje, tot het niesgevoel over is. Ik trek ook rare, pijnlijke gezichten en daar schaam ik me wel voor als ik in gezelschap ben. Mijn kinderen komen soms de keuken binnengesneld omdat ze denken dat ik me gesneden heb of zo, omdat ik zo gil als de 'nies' toch doorkomt.
Zou het kwaad kunnen dat ik dat niezen tegenhoud? Dat niezen moet toch ook zijn nut hebben?
Ik lees soms dat het syndroom van Tietze van tijdelijke aard is. Maar ik heb niet het gevoel dat het nog ooit overgaat....
Groetjes,
Kariati

ssylvia Schreef:
-------------------------------------------------------
> Hoi Anneke,
>
> Vervelend voor je, ik weet hoe pijnlijk het is en
> hoe angstig je jezelf voelt als je dit voor de
> eerste keer meemaakt. Ikzelf dacht de eerste keer
> dat ik daadwerkelijk iets van een hartaanval ofzo
> had.
>
> De werkelijke pijn komt van de aanhechtingen van
> de pezen en spieren die op het borstbeen
> vastzitten en om je longen en naar je schouders
> toelopen. Deze aanhechtingen zijn(door wat voor
> oorzaak dan ook) ontstoken en geven bij iedere in-
> en uitademing een heftige pijn op de borst met
> uitstraling naar de arm en schouders.
>
> Helaas kreeg ik (ook deze keer)te horen dat dit
> een chronische aandoening is en dat je er
> eigenlijk mee moet leren leven. Wel is het zo dat
> ik de ontsteking voel opkomen en dan alvast een
> spierverslapper(ibruprofen 800Mg of Diclofenic
> 100Mg)inneem zodat ik in ieder geval een beetje
> kan slapen. Bij mij geeft het wel verlichting als
> ik hoog op mijn rug ga liggen met mijn linkerarm
> boven mijn hoofd.
>
> Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt,
>
> Vele lieve groetjes ssylvia



Geachte Patienten die ongewild belast zijn met het Probleem van Tietse

IKzelf heb het niet maar men echtgenote is er mee belast al de problemen zoals hierboven elke persoon schrijft komen voor .
Wat zij doet, en voor haar een goed resultaat heeft, is een VOLTAPATCH PLAKKER(elke apotheek )in drie gelijke delen snijden en voor het slapengaan op de plaats van het borstbeen plakken en 1/2 mobic Het is reeds meer dan 3maand geleden dat er nog een aanval was ,natuurlijk behoeden voor tocht, en warm houden,en geen gewichten dragen( borstbeen belasten)

veel geluk Jean Pierre

hallo!

Ik heb ook pijn in mijn linkerborst en aan de zijkant, onderaan. ik weet niet precies of het op mijn ribben is of in mijn borst zelf. ik heb enkel pijn als ik er op druk. 2 jaar geleden had ik dat ook, ben toen naar de huisarts geweest en hij zei dat ik een kraakbeenontsteking had...

Nu ben ik weer heel ongerust en denk ik aan borstkanker.
Kan er iemand mij zeggen wat ik het best zou doen?

Alvast bedankt!!

hoi,
ik dacht dat ik het effectief aan men hart hed, ik vertelde dit aan een vriendin die me vertelde over dit syndroom, ben naar de huisarts geweest die me doorstuurde naar een cardioloog en ja hoor ik had het syndroom van tietze
niet leuk zeer pijnlijk, en geen medicatie, ik heb dagen en momenten dat ze me moeten rechttrekken. heb nooit bang gehad van de dood maar sinds de eerste aanval denk ik er wel anders over, stress vermijden was de algemene boodschap, maar in mijn leven is dat niet aan de order

hej iedereen,

ik ben een jongen van 17 jaar en ga dus nog naar school.
ik had al een paar maanden ( 6,7 ofzo) last in de streek mijn hart. ik pannikeerde redelijk maar goed ik kon met die steken leven dus zei er niks van. maar ze bleven duren, ik had het gevoel dat ik krampen had in de streek rond mijn hart,dus besloten we bij de huisarts te gaan. hartkramp zei hij, omdat mijn hart nog te klein is omdat ik nog jong ben. moest magnesium tabletjes in nemen. het hielp niet echt dus bleef het hetzelfde. wou dan terug gaan naar die dokter maar die was in verlof,andere dokter dus, die zei dat het iets was omdat mijn rug niet helemaal recht stond,dat ik daardoor steken kreeg.ik moest bij de kraker gaan om het te verhelpen, ben nu 2 keer geweest( moet nog 1 keer gaan) en toen het na de 1e keer nog pijn deed was de kraker ontgoocheld zei hij. het kan het syndroom van tietze zijn zei hij.heb nu zelf wat opgezocht en heb bijna alle kenmerken, buiten een gezwel.

Ben daarnet ook bij de huisarts geweest en ook mij werd verteld dat ik dus t syndroon van Tietze heb.
Zelf geloof ik er weinig van maar dat terzijde.
Heb alles eens gelezen en zie wel dat ik ook ibruprofen 600mg meekreeg om de pijn te laten zakken.
Mijn huisarts zei die kan je innemen als je het voelt aankomen, maar ik voel niets aankomen, het is er ineens uit het niets.

Eens in de zoveel tijd heb ik een steek in mijn hart, op dat moment wil ik t liefst diep inademen, want ik weet zodra ik dat gedaan heb, is de pijn weg.
Alleen doordat het zo ongelooflijke pijn doet lukt dat dus niet zo goed.
Soms heb ik het maar eens per jaar en soms drie keer in de week.

Gisteren kreeg ik weer zo'n steek, ik kon niet diepinademen, het leek of er een
breinaald in je hart was gezet. Na minuut of 15 en nog steeds niet goed kunnen
inademen en bij elke beweging pijn, heb ik maar wat bovenkleren uitgedaan en op grond gegooit. Kreeg hier ook geen meer lucht van dus toen wilde ik mijn kleren
van de grond oprapen, wat verschrikkelijk zeer deed bij mijn hart.
Na drie pogingen lukte t me dan toch eindelijk om het op te rapen.
En prompt was de pijn helemaal weg.

Lijkt mij zelf meer op een hartspierverkramping maar ja ik ben ook geen dokter.
Zij voelde net mijn ribben en dat herkende ik dan wel weer van hier bovengenoemde stukjes, die voelden inderdaad aan als of het blauwe plekken waren, maar dan ook alleen als ze erop duwde want zo voel ik niets ervan.
Verder heb ik dan ook nu nergens geen last meer van, geen napijn, geen ademhalingsmoeilijkheden, ook ben ik niet angstig aangelegd, en heb ook totaal
geen last van stress, ben ook al geen aansteller of zo, kom amper dan nooit bij mijn huisarts.
Ik ben benieuwd of meer mensen het zo ervaren als ik, of dat ik dan gewoon wat anders heb.

Sterkte voor iedereen,

groetjes Mieke

hamsiye
-------------------------------------------------------
> hallo,

Ik heb vorige week te horen gekregen dat ik tietze heb. Wat mij enorm stoort is het gespannen gevoel in mijn keel en maaggebied (kraakbeen eigenlijk), net alsof ik een krop in mijn keel heb, gaat voorbij zegt de dokter. Heb ook pijn op mijn rug (borsthoogte). Hij raadde mij aan om naar een osteopaat te gaan, hij zou me kunnen helpen. Voorlopig neem ik brufen, maar daar word ik misselijk van. Ik heb 2 maanden geleden een zeer zware doos opgetild, dat zou de reden zijn. Heeft nog iemand diezelfde klachten?

Hallo,

Osteopaat heb ik ook gedaan ja, keer of 10 geweest. Hielp helaas helemaal niets!
Ik heb het nu sn 11 maanden en heb het nog niet geaccepteert. Ik vind het echt heel erg moeilijk!

Heeft iemand tips om er beter mee om te kunnen gaan?

Hallo,
Sinds ongeveer één jaar kreeg ik last van onverklaarbare pijnen links en rechts van mijn borstbeen en ter hoogte van mijn sleutelbenen. De pijnen duurden ongeveer een week of drie vier en verdwenen dan om één tot twee maanden erna terug te komen. Tijdens een gesprek met een collega bleek die er ook last van te hebben en bij haar was de diagnose van Costochondritis of ziekte van Tietze gesteld. Ik trok met mijn klachten naar mijn huisarts en kreeg van hem bevestiging.
Nu schreef hij mij VOLTAREN Emulgel voor, driemaal per dag aan te brengen en ja, na vier tot vijf dagen waren mijn klachten verdwenen. Ze zijn hierna nog regelmatig teruggekomen maar verdwenen dan weer telkens na een paar dagen behandeling met VOLTAREN Emulgel.
Dit is voor diegenen die het ook eens willen proberen. Het helpt mij alleszins.

Hallo

Ik vind het moedig dat jullie erover kunnen en willen praten. Zelf kan ik helaas geen goede raad geven, omdat de diagnose nog maar pas bij mij gesteld is en de dokters me zeer weinig info geven. Als ik ooit nog andere methodes te weten kom, zweer ik plechtig dat ik deze direct ga mededelen.

Mvg,

Sarah

dag lotgenoten,
vreselijk die tietze,
en vooral de blijvende ongerustheid,
zelf al neem ik me voor om een volgende keer,
de pijn te accepteren en te plaatsen als zijnde "tietze"
toch panikeer ik opnieuw
ik vroeg onlangs naar een specialist in dit domein,
vrees dat die er niet is ...
heb de indruk dat het helemaal nog niet zo gekend is,
en zeker in de medische wereld onderkend wordt,
de eerste keer omschreef m'n huisarts het als "een pijn ter hoogte van de hartstreek, zonder pathologie"
terwijl ik het niet kon houden van de pijn
ik werd naar huis gestuurd en daar lig je dan,
de ene pijnscheut na de andere ...

ik herken jullie verhalen
zou iedereen willen helpen met m'n middeltjes,
maar ik heb er nog geen
ik laat me telkens manipuleren bij de osteopaat,
heb niet de indruk dat het helpt,
maar het doet in alle geval deugd

ibuprofen neem ik al niet meer,
want het verlicht de pijn niet,
voltaren gel gebruik ik ook

houd jullie goed allemaal,
en fijn dat deze site bestaat

groetjes
Gwendolyn

Hallo lotgenoten,

Ik heb nu al maanden last van mijn borst, de huisarts heeft enige tijd geleden een hartfilm gemaakt en wat pijnstillers meegegeven, deze medicatie bleek niet te werken. Oorzaak onbekend, wat nu, want ik heb ontzettende pijn.
Gisteren heb ik weer een bezoekje gebracht aan de huisarts en die verwees mij door naar de fysiotherapeut (op het verwijsbriefje stond syndroom van tietze). Of ik even mijn borst wil belasten. Nu is mijn vraag aan jullie, zijn er mensen die al bij een fysio zijn geweest? Zo ja wat is daar de uitwerking van geweest.

Met vriendelijke groet,

Steven

Héy allemaal.

Is er iemand onder jullie die 's avonds nog melk drinkt?
Het is het beste om dat te laten, want 's nachts kan je er 't zuur van krijgen en soms kan dat je tietze nog erger pijn bezorgen. Werkt tamelijk goed.

Grtjs,

Sarah s.

hallo
ik heb al meer dan 20 jaar tietze ,ik ben ook ME en CVS en FYBROMIALGIE patient al meer dan 32 jaar
en ook artrose van af mijn 23 jaar dus een heel pakje
ik heb al erg jong op mijn 35 jaar een beroerte gehad en daarna begon de ellende
nu heb ik tot twee maal toe een darmontsteking gehad achter elkaar
ik dacht zelf dat het mijn divertikels waren waar ik al 20 jaar last van heb
maar de arts had het over een virus .nu heb ik weer enorme pijn in mijn borst en schouder en arm ik heb een poosje geleden ook in het ziekenhuis gelegen
op de IC afdeling maar het was niet het hart
iedere keer als ik die pijn voelt maak ik mij zorgen maar omdat mijn darmen nog rot doen hoop ik dat dit het probleem is
ik word er erg nerveus van ook kunnen de klachten van mijn nek en schouder afkomen wat een probleem mens ben ik toch he ,mijn arts weet het ook niet meer
maar zijn er mensen die zich hierin herkennen
groetjes alie

dag lotgenoten,ik ben 36 jaar en 4 maanden geleden is bij mij de ellende begonnen,de geboorte van mijn zoontje,wat een vreugde moest zijn,daar kan ik nu moeilijk van genieten,hoe hard ik ook mijn best doe,het begon met verschrikkelijke pijn in de linkerarm,de hartstreek en nu mijn linkerrib er nog bij,zuurbranden heb ik al enkele jaren,maar dit versterkt natuurlijk het pijnlijke gevoel,ik dacht in eerste instantie,dat is door de bevalling of door de stress zoals de dokter zei,maar deze ellende bleef duren en door de stress?ik geloofde er niks meer van,verschillende onderzoeken zijn er gebeurd,hart,maag,slokdarm,nu vermoed de dokter dat ik tietze heb,woensdag een botscan ribben,wel toch een mooi vooruitzicht,want ik neem nu al pijnstillers die totaal geen effect hebben,dus leer er maar mee leven???wat een ellende zeg..het ergste van al vind ik dat het op de plaats is waar je hart zit en die moeilijkheid adem te halen,tis net of ge gaat dood vallen,het doet me plezier dat ik hier mijn verhaal kwijt kan,bij mensen die me verstaan en me niet met de vinger wijzen,dat ik me het inbeeld.die moesten het zelf eens voelen hoe wij ons voelen,denk ik dan.

ssylvia Schreef:
-------------------------------------------------------
> Hoi Anneke,
>
> Vervelend voor je, ik weet hoe pijnlijk het is en
> hoe angstig je jezelf voelt als je dit voor de
> eerste keer meemaakt. Ikzelf dacht de eerste keer
> dat ik daadwerkelijk iets van een hartaanval ofzo
> had.
>
> De werkelijke pijn komt van de aanhechtingen van
> de pezen en spieren die op het borstbeen
> vastzitten en om je longen en naar je schouders
> toelopen. Deze aanhechtingen zijn(door wat voor
> oorzaak dan ook) ontstoken en geven bij iedere in-
> en uitademing een heftige pijn op de borst met
> uitstraling naar de arm en schouders.
>
> Helaas kreeg ik (ook deze keer)te horen dat dit
> een chronische aandoening is en dat je er
> eigenlijk mee moet leren leven. Wel is het zo dat
> ik de ontsteking voel opkomen en dan alvast een
> spierverslapper(ibruprofen 800Mg of Diclofenic
> 100Mg)inneem zodat ik in ieder geval een beetje
> kan slapen. Bij mij geeft het wel verlichting als
> ik hoog op mijn rug ga liggen met mijn linkerarm
> boven mijn hoofd.
>
> Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt,
>
> Vele lieve groetjes ssylvia

hoi,ik ben een 25jarige meid uit limburg.
2jaar geleden kreeg ik verscheidene klachten,beginnend met ademnood en pijn op mijn borst.de eerste keer was het zo erg dat ik ermee nr spoed ging,daar zeiden ze dat ik nog jong was en het waarschijnlijk hyperventilatie was.
ik ben toen met een gerust hart nr huis gegaan,maar enkele dagen begon het opnieuw,dus afspraak gemaakt met cardioloog.
daar vonden ze niets,zeiden dat ik het rustigaan moest doen en eventueel ademhalingsoefeningen moest doen bij een kinesist.
ben dus gegaan,maar klachten werden niet beter.nu heb ik pijn in mijn linkerarm,schouder,rug.dokters nemen mij niet serieus,maar ik word echt gek hiervan!er gaat geen dag voorbij zonder pijn.
zou dit het syndroom van tietze zijn?
ik durf niets te vragen aan de dokter hieromtrent,bang dat hij me weer afscheept met een of ander flut-verhaal!
wie kan mij helpen?
thanx


xxx

Hallo,ik ben een 31 jaar en ik heb ondertussen ook al meer dan 2 jaar last van het syndroom van Tietze. Het is begonnen een half jaar nadat ik na mijn bevalling het vloed gekregen heb.Hierdoorheb ik een angststoornis gekregen, dit vooral met schrik om te sterven. Ik heb ook die druk op mijn borstkas,pijn ribben, arm, schouders en nek. Ik heb ook testen gedaan bij cardioloog om bepaalde zaken uit te sluiten. Die waren testen waren ok. Dus ze waren zeker dat het syndroom van tietze was.Voor mij is dat nu nog altijd niet geruststellend. Het zou van de stress verder komen of van opgekropt verdriet.
Ik neem pillen voor mijn angststoornis , ga om de 6 weken naar osteopaat en neem doli-rhumal dit zijn pillen met glucosamine(homeopatisch),zou goed zijn voor de botten. onstekingsremmers zijn bij mij uitgesloten voor mijn maag.Mijn beroep van kapster doet hier ook geen goed aan want dan belast ik die borstkas en spieren ook.Ik heb veel gehad aan het internet omdat het bij vele mensen niet gekend is.xxx