Er is een stukje van de kop van mijn pancreas weggenomen zo'n half jaar geleden, dat jarenlang steeds weer opnieuw ontstekingen vertoonde. Ik mag me gelukkig prijzen, het was niet kwaadaardig, mag alles eten, alleen alcohol is vanzelfsprekend uit den boze!
Ik ben een tevreden mens, maar heb toch nog frequent last, zoals zeurende pijn bij momenten (niet zoals voorheen!!), regelmatig rugpijnen,...
Ik vraag me dan ook af of er bepaalde zaken zijn waarmee ik dit zelf wat kan tegengaan. Zou een bepaalde sport goed zijn? Moet ik toch bepaalde stoffen laten? (heb geen verergering van de symptomen ontdekt bij bepaalde zaken die ik eet). Zou het te maken hebben met het feit dat ik rook? (natuurlijk moet ik stoppen, dit zit ook in mijn achterhoofd maar ben er nog even niet klaar voor, raar gezegd...).
Heel belangrijk is ook het feit dat ik me zeer frequent dodelijk vermoeid voel.
Om er een getal op te plakken, ben ik 2 dagen op 7 zo fris als een hoentje (wat zowel fysisch als psychisch weldadig is), 3 dagen 'entre les deux' en 2 dagen op 7 een half wrak, wat echt wel zijn tol eist!!
Zo is het natuurlijk moeilijk je leven in te richten, plannen te maken,...
Ik verwacht geen wonderen, geen 100 procenten, maar misschien een ietwat stabieler situatie zou me in staat stellen om, laat ons zeggen dromen te verwezelijken.
Getekend : Tom, een tevreden patient zoekend naar optimalisatie.

IK heb dit jaar 2x in het ziekenhuis gelegen ivm met een acute-pancreasonsteking...daarvoor had ik een uitbundig leven (werk als chef-kok)...nu heb ik medicijnen gekregen die vernauwing in mijn aders moeten behelpen. Ik ben maar 35 jaar ...slik nu pillen zoals "Fenofibrate Sandoz 200mg" en "Doctrazodone 100mg"....alles met voorschrift......ik wil geen 3de maal in het ziekenhuis belanden (mijn pancreas is nu ok !).....maar ik wil ook wel feestelijk genieten van het leven,want anders is het maar saai....snap je mijn probleem?

Mijn tante is enkele jaren geleden gestorven aan de complicaties van pancreatitis. De lijdensweg was zeer pijnlijk en uiteindelijk, na veel hoop, toch fataal. Dat maakt de schok alleen maar erger. Als ooit een vitaal orgaan begint te lijden onder mijn ziekte, weet ik toch wat te kiezen. Als mij een feestelijk leven verboden wordt, ga ik zo sober leven als van mij verwacht wordt. Ik heb al veel leren relativeren, en als het nog verder moet, dan moet het maar. Ik heb het gezien, en gelukkig niet hoeven te voelen, maar iemand verliezen onder zulke omstandigheden is allesbehalve....

beste Nathalie,

ik begrijp u heel goed
wat erg voor uw tante
had ze ook een cibziekte?


iemand zo veel pijn zien lijden is niet te begrijpen
ik weet wat u voelt.
groetjes ani

er is een stukje van mijn pancreas weggenomen en twaalfvingerendarm niet kwaadaardig gelukkig operatie is gebeurd 29 juni 2010 en op 14 juli mocht ik naar huis heb geen pijn maar knaagt na het eten mijn gewicht neemt niet toe maar val eerder af heeft iemand dezelfde symptomen
Getekend jean-claude op zoek naar een oplossing

Bij mij is 3 jaar geleden eenzelfde operatie uitgevoerd in het AMC te Amsterdam. Oorzaak een steen in uitgang van mijn pancreas. Bij mij geldt na al die jaren nog steeds eenzelfde probleem, zoals je zegt 2 dagen voel ik mij optimaal en 5 dagen ziek zwak en moe. Ik heb mij er inmiddels mee verzoend, blij met alles wat ik weer kan doen en niet meer de angst voor die hevige pijnen toen ik pancreatitis had. Kan weer werken, ook op mijn slechte dagen en daarnaast sport ik ook nog regelmatig. Ik wijt het voornamelijk aan de onvoldoende werking van de vetvertering en gebruik daarvoor ook panzytrat capsules. Vooral het eten is vaak problematisch, je weet van te voren niet hoe het valt. De ene keer valt eenzelfde gerecht (weliswaar vetarm) goed en de andere keer ben je er goed misselijk van.Vooral voor het sporten en/of werken moet ik niet eten vanwege mijn angst dat het verkeerd valt. Binnenkort heb ik een gesprek met een dietiste en hoop daar wat goede tips te krijgen. Veel succes.
Jack